หน่วยที่ทำงานสำหรับงานที่ต้องยืนทำงาน
ข้อแนะนำบางประการสำหรับงานที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงการให้พนักงานยืนทำงาน
หากงานที่ทำเป็นงานที่ต้องยืน ควรจัดให้มีเก้าอี้หรือที่นั่งเพื่อให้พนักงานได้นั่งพักในระหว่างช่วงพัก
พนักงานควรทำงานโดยให้แขนส่วนบนอยู่ข้างลำตัว และไม่มีการก้มตัวหรือบิดเอี้ยวตัวมากเกินไป
ควรปรับระดับความสูงของพื้นหน้างานให้เหมาะกับพนักงานที่มีความสูงไม่เท่ากันและลักษณะงานที่แตกต่างกัน
หากพื้นหน้างานไม่สามารถปรับระดับความสูงได้ สำหรับพนักงานที่มีรูปร่างสูงควรจัดทำแท่นรองเพื่อยกวางชิ้นงานให้สูงขึ้น สำหรับพนักงานที่มีรูปร่างเตี้ย ควรจัดทำยกพื้นให้ยืนเพื่อให้มีความสูงเหมาะกับงานที่ทำ
ควรจัดให้มีที่วางพักเท้า เพื่อลดความเครียดที่มีต่อหลัง และให้พนักงานสามารถปรับเปลี่ยนอิริยาบถท่าทางได้ การสลับสับเปลี่ยนน้ำหนักในการยืนเป็นครั้งคราว จะสามารถช่วยลดความเครียดที่บริเวณหลังและขา
ควรจัดให้มีแผ่นรองปูพื้นเพื่อที่พนักงานจะได้ไม่ต้องยืนบนพื้นที่แข็งกระด้าง พื้นคอนกรีตหรือโลหะ ควรปูด้วยวัสดุที่มีความยืดหยุ่น พื้นควรสะอาด ได้ระดับ และไม่ลื่น
พนักงานที่ยืนทำงาน ควรสวมรองเท้าที่มีส้นเตี้ยและมีที่พยุงบริเวณที่เป็นส่วนโค้งของเท้า
ควรจัดให้มีเนื้อที่ว่างมากพอสำหรับขาและเข่า เพื่อให้พนักงานสามารถปรับเปลี่ยนอิริยาบถท่าทางการทำงานในขณะยืนทำงานได้
ไม่ควรให้พนักงานต้องเอื้อมไกลในขณะทำงาน ดังนั้น พนักงานจึงควรปฏิบัติงานทางด้านหน้าของลำตัวในระยะประมาณ 8 ถึง 12 นิ้ว หรือประมาณ 20 ถึง 30 เซนติเมตร
 |
เก้าอี้
ที่วางพักเท้า แผ่นรองปูพื้น และพื้นหน้างานที่ปรับระดับได้ ล้วนเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับหน่วยที่ทำงานที่ต้องยืนทำงาน |
ในการพิจารณาระดับความสูงที่เหมาะสมสำหรับพื้นหน้างานนั้น จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องคำนึงถึงปัจจัยต่อไปนี้
ความสูงของข้อศอกของผู้ปฏิบัติงาน
ชนิดหรือประเภทของงานที่ต้องปฏิบัติ
ขนาดของชิ้นงาน
เครื่องมือและอุปกรณ์ที่ใช้
 |
ควรออกแบบงานเพื่อให้พนักงานไม่ต้องยกแขนขึ้นสูงและข้อศอกอยู่ข้างลำตัว |
ข้อแนะนำเพื่อให้แน่ใจว่าผู้ปฏิบัติงานอยู่ในอิริยาบถท่าทางที่ดีในการยืนทำงานมีดังนี้
หันหน้าเข้าหางานที่ปฏิบัติ
อยู่ใกล้งานที่ปฏิบัติ
หันเท้าไปข้างหน้าในทิศทางที่ต้องการไป แทนที่จะบิดเอี้ยวหลังและไหล่
รัตนาภรณ์ อมรรัตนไพจิตร และสุดธิดา กรุงไกรวงศ์. การยศาสตร์ในสถานที่ทำงาน. กรุงเทพฯ : บริษัท เรียงสาม กราฟฟิค ดีไซน์ จำกัด, 2544.